Les Vacances de M. Hulot

9,50

Gerestaureerde versie van Jacques Tati’s legendarische strandkomedie. Een heerlijke aaneenschakeling van eigenaardige maar vooral geestige gebeurtenissen in een badplaatsje waar Monsieur Hulot voor een vakantie neerstrijkt.

Beschrijving

De eerste speelfilm waarin regisseur-schrijver-acteur Tati in de huid kruipt van de zwijgzame, goedaardige maar onhandige Monsieur Hulot. Misschien wel Tati’s beste film, hoewel het moeilijk kiezen is tussen Jour de fête, Mon oncle en Playtime. Gefilmd op locatie aan de monding van de Loire in Saint-Marc-sur-Mer.

De vakantietijd is aangebroken. Met een zekere minachting voor de tienduizenden die de overvolle treinen en bussen bevolken, reist Monsieur Hulot met zijn autootje, dat de medeweggebruikers in paniek brengt, naar de Normandische kust. Zijn hotelletje is als zovele andere: uitzicht op zee en bij elke maaltijd aan alle tafeltjes dezelfde gasten: de blonde Martine, wier charme de harten van menig mannelijke gast op hol brengt, de zakenman die maar niet loskomt van de telefoon, de intellectueel met zijn spitsvondige praatjes, de gepensioneerde militair en de Engelse dame, de enige die een vurige bewondering voor de excentrieke Hulot gaat koesteren.

In zijn tweede grote film introduceert de Franse filmmaker Jacques Tati (1907-1982) voor het eerst de figuur van monsieur Hulot. Een observerende, pijprokende man met een vrolijk hoedje en een regenjas, die een spoor van ongelukken achterlaat. Een vriendelijke man met veel te lange benen.Jacques Tati speelt zelf de rol van Monsieur Hulot. Zonder veel plot nodig te hebben is de film een aaneenrijging van ingenieuze visuele grappen.

Monsieur Hulot gaat op vakantie en verstoort daarmee de rust in een anders zo vredig Normandisch badplaatsje.

In een nagebouwd strandhokje op een schitterende Tati-expositie in Gent enkele jaren geleden, keek ik voor een artikel in Vruchtbare Aarde naar de openingsbeelden uit Tati’s strandfilm Les Vacances de monsieur Hulot. Een film die opent met beelden van brekende golven. Terwijl ik naar de aanstormende golven in dat nagebouwd strandhokje kijk, is het net alsof de hele puzzel op zijn plek valt. Het geheim van Tati’s films is even zo helder dat ik zelfs niets lijk te hoeven noteren. Maar net als bij een nachtelijke droom, word ik bij het verlaten van het strandhokje met een schok uit de illusie gewekt. Weg zijn alle woorden.

Het geheim had te maken met de kunst van het verwijlen. En met het menselijke gevoel van weemoed dat soms de kop op kan steken. Een weemoed die iets te maken heeft met het menselijke geloof dat het geluk in de dingen zit: voor de een in het taartje, voor de ander in een nieuwe liefde ; voor weer een ander in een nieuw kledingstuk of in een verre reis.

Alsof de weemoed zich laat zien op momenten dat we tot de ontdekking komen nog altijd met lege handen te staan, ondanks alle verworven zaligheden.

Vakantie vieren blijkt helemaal niet zo makkelijk. De meeste gasten in Les Vacances de Monsieur Hulot zijn er niet heel goed in. Ze weten niet goed raad met de afwijkingen van het normale protocol. De zakenman blijft zijn zaken afhandelen; de intellectueel blijft plannen ontwikkelen om Europa te reorganiseren; de oude commandant blijft zijn oorlogsdaden vertellen. De een kan zich niet losmaken van kranten en beursberichten, de ander wil toch nog snel een trui brijen. Ann Meskens: ‘Hulot wil enkel met vakantie zijn. En juist hij wordt niet aanvaard door het gezelschap.’

Vruchtbare Aarde editie 4-2010 presenteerde een groot artikel gewijd aan de schoonheid van Tati’s films (waaruit bovenstaande zinnen afkomstig zijn). Desgewenst hier te bestellen.

Extra informatie

Gewicht1 g
Regisseur

Jacques Tati

Jaar

1953/gerestaureerd in 2009

Taal gesproken

Frans

Ondertiteling

Nederlands

Filmduur

88 minuten, zwart-wit