The Human Resources Manager

Het verhaal: Een onverschillige Israëlische human resources manager (chef personeelszaken) van een grote bakkerij wordt door zijn bazin min of meer gedwongen het lichaam van een jonge vrouw te begeleiden naar haar geboorteland, Roemenië. Een journalist van een Israëlische tabloid heeft namelijk een schandaal ontdekt. Een werkneemster van de bakkerij, Julia, ligt al enige tijd in het mortuarium na een bomaanslag in een bus, maar niemand van het bedrijf heeft haar afwezigheid opgemerkt. Om het bedrijf nog in een enigszins positief daglicht te zetten, draagt de bazin de personeelschef op om Julia’s lichaam naar haar geboorteland Roemenië brengen.

In Roemenië verandert de film gaandeweg in een roadmovie. Een uitdijende groep aparte karakters trekt in wisselende samenstellingen naar en door Roemenië. Het gezelschap van de personeelsmanager reist in een gammel busje, de lijkkist op het dak gebonden, door het Roemeense landschap.

De Filmkrant schrijft: “In de bijna duizend kilometer durende tocht door onder meer een prachtig beijzeld landschap stuit het gezelschap op bureaucratische corruptie en autopech. Zoals dat gaat in roadmovies, vindt de personeelschef zichzelf tijdens de reis opnieuw uit.

“Eind goed al goed? De wending aan het einde tilt de film boven de conventionele roadmovie uit. Plotseling gaat het over geboortegrond en het begrip thuis. En of die twee zaken hetzelfde zijn. Hoe belangrijk is de plek waar we zijn geboren? Doet het er echt toe of is het geidealiseerde nostalgische fictie? Is een plek waar we ons thuisvoelen niet veel belangrijker?

“Daarmee snijdt regisseur Eran Riklis een gevoelige kwestie aan: de film roept de Israëliërs op om hun geluk niet in grond “in de bezette gebieden” te zoeken, maar in de kwaliteit van de samenleving. The human resources manager is een verkapte oproep om van Israël een land te maken waar iedereen zich thuis kan voelen. Een land waarin Roemeense immigranten geen anoniem bestaan leiden, maar worden opgemerkt. Een land dat niet geobsedeerd is door grond, maar geïnteresseerd is in hoe mensen op die grond leven. Achter de tragikomedie schuilt de brandende kwestie van de Israëlische identiteit.”

“Regisseur Eran Riklis laat de mooi uitwaaierende plot open voor interpretatie, laat op precies de juiste momenten de ontroering op je neerregenen, en vooral, hij houdt het luchtig,” aldus Humo in een recensie.Op de filmwebsite IMDB zegt een liefhebber: “But the movie has momentum, the minor characters are colorful, the music is enjoyable, the sad and comic sides are well balanced, and I for one was left with a hankering to read the book. In English, by the way, the book is called ‘A woman in Jerusalem’.”