Hoe interessant zijn leven in de filmwereld ook mag zijn geweest, er ontbrak iets, zo begint Menno van der Molen het verhaal van zijn innerlijke zoektocht. \u2018Misschien wel het in het Indonesi\u00eb van mijn jeugd ontdekte verlangen om het mysterie van het leven te onderzoeken.\u2019 Een levenslange fascinatie zou het worden \u2013 naast zijn werk als IDFA-oprichter, fotograaf en filmproducent. \u2018Ik heb zo vaak het gevoel gehad dat je in het leven iets heel anders moet leren dan het beroep dat je uitoefent.\u2019 Een driedaags interview in Alhaurin el Grande.<\/p>\n
Hoe vaak heeft hij het niet meegemaakt dat de lesstof die hij enthousiast had voorbereid in de les doodviel. Alsof alle leven eruit was getrokken. \u2018Om de oogjes weer te laten oplichten, moest ik iets onverwachts uitlokken.\u2019 Het vergelijken van vuurtjes van bladeren, takken en wortels bijvoorbeeld. Nog zo\u2019n prachtproef: het beleven van de overgang van duister naar licht. Vreemd genoeg was het een eekhoorn die leerkracht Henk Kranenborg het belang van speelsigheid in herinnering bracht.<\/p>\n
Er bestaan machtige lobby\u2019s voor het subsidi\u00ebren van zuivel en vlees, maar niet voor plantaardige dranken of voedsel. Machtige lobby\u2019s waren er ooit ook voor de instandhouding van de slavernij. De economie dreef op slavernij. Dankzij de slavenplantages was suiker eindelijk betaalbaar geworden. Toch namen honderdduizenden Engelse vrouwen rond 1825 het besluit geen bakkersproducten meer te kopen waarin goedkope slavensuiker was verwerkt. Kunstenaar Mark Schalken (1967) presenteert een tienstappenplan naar de vleesvrije stad.<\/p>\n
Een geliefd thema in de papierbeelden van Elsa Visser: het \u2018lege midden\u2019. Een symbool van je niet verzetten tegen de loop der dingen, maar er juist in meegaan. \u2018Alles verandert, maar naast alle onzekerheid blijkt diezelfde leegte ook de bron van waaruit nieuwe dingen ontstaan.\u2019 Simone Thomasse op bezoek bij papierkunstenares en yogadocente Elsa Visser. Een ontmoeting waarin ook een bijzondere creatie ter sprake komt: een kimono als metafoor voor het vrij
\nademende lichaam.<\/p>\n
Voor een lezing over kleur ging Wil Uitgeest naar Den Haag. Voor de gelegenheid in het zwart. Niets kleurrijks! Dat leidt alleen maar af. \u2018Ik was aan de vroege kant, zodat er nog iets mis mocht gaan onderweg. Op het station stonden metalen banken, maar die zijn zo koud aan de billen. Ik liep naar een geel geschilderd houten hek, zette mijn tas neer en leunde lekker naar achteren tegen dit gele hek…\u2019<\/p>\n