De nieuwste Don Giovanni van De Nederlandse Opera werd eind 2006 met een orkaan van boegeroep ontvangen. De opera die tijdens Mozarts leven maar niet wilde aanslaan bij het publiek in Wenen, maar later de \u2018opera aller opera\u2019s\u2019 werd genoemd. In deze VA volgen we de symbolische uitleg van oud theaterdirecteur Maarten Zweers, die het verhaal laat beginnen op het moment dat de oude wijsheid van de ingewijden de genadeslag wordt toegekend. \u201cHet enige wat er van die wijsheid overblijft, is een stenen beeld. In versteende vorm wacht deze zijn tijd af.\u201d Een esoterische visie op de oude renaissance-legende over de Stenen Gast, waarop de Don Giovanni is gebaseerd.<\/p>\n
Opera\u2019s van Mozart, Wagner of Richard Strauss, maar ook de toneelstukken van Shakespeare en de
\nsymfonie\u00ebn van Beethoven en Bruckner, bevatten een ongekend rijke idee\u00ebnwereld. Een idee\u00ebnwereld die terug is te voeren op mythen, legenden en oude wijsheid. Een ontdekking voor veel toehoorders van
\nde muzikale voordrachten van Maarten Zweers is de eenheid die al die grote werken vormen. Ongelooflijk is ook hun verbijsterende actualiteit. Interview: Maarten Zweers over Mozart, Wagner, Puccini en Shakespeare; esoterie, verwarring, bio-industrie en hoop.<\/p>\n
Een lang gekoesterde wens: een interview met de Duitse filmregisseur Edgar Reitz. De man die in 1980
\nnietsvermoedend begon aan een project dat alles bij elkaar 25 jaar zou gaan duren. Heimat-liefhebbers als Geert Mak weten zich nog precies het moment te herinneren dat ze de eerste afleveringen zagen. En wie de filmreeks nooit heeft gezien, wacht op dvd een cadeautje: de kennismaking met een wereld van ongekende filmische schoonheid. \u201cIk denk dat de filmkunst tot taak heeft ons langzaam en voorzichtig weer te leren zien. Een school voor de ogen. De wereld is normaliter idioot, zinloos en verhuld, maar in de kunst stelt hij zich weer open. Zo zou ik het willen zeggen.\u201d Najaar 2006 presenteerde Edgar Reitz op het Filmfestival van Veneti\u00eb het definitieve sluitstuk van het Heimat-project. Een interview met de Duitse regisseur in het Goethe Instituut<\/p>\n
De stilte is adembenemend. \u201cIntrigerend is ook dat het zo volstrekt zinloos is wat hier gebeurt,\u201d schreef
\nMartin Bril ooit. Zelfs in Mildam moeten dorpsbewoners diep nadenken waar de ecokathedraal van tuinfilosoof Louis le Roy zich ook al weer bevindt. Betreden op eigen risico, staat er op het toegangshek. Het wonderlijke laboratorium van een man die volkomen accepteert dat hij het resultaat van zijn stapelingen in het jaar 3000 nooit zal aanschouwen. \u201cHet is een in zichzelf gekeerde wereld waar je per ongeluk in terecht moet komen, niets wetend, nietsvermoedend.\u201d Veronica Frenks kwam toch in deze wereld terecht. Een fotoverslag.<\/p>\n